نویسنده: حمیدرضا شاه‌آبادی

پیوستن به مردم و کنار مردم بودن ارتش شاهنشاهی! آن هم یک روز پس از ورود امام خمینی به ایران از وقایع و حوادث شگفت‌انگیز انقلاب کبیر اسلامی ملّت ایران است. شاید حرکت های لحظه لحظه روزهای سیزدهم تا نوزدهم بهمن ماه ۱۳۵۷ و اتفاقات سریع و برق‌آسای این روزها، هرگز برای هیچ ملّتی تکرار نشود. کتاب «درود بر برادر ارتشی» از مجموعه روزهای خداست که به گزارشی از وقایع روزهای ۱۳ تا ۱۹ بهمن ۱۳۵۷ اختصاص یافته است؛ برگی از این دفتر را با هم می‌خوانیم:
روز نوزدهم بهمن هنگامی که دسته همافران نیروی هوایی برای ملاقات با امام خمینی به مدرسه علوی آمدند، سراسر تهران صحنه تظاهرات پرشور مردم در حمایت از دولت بازرگان بود. مرکز تجمع راهپیمایی، میدان آزادی ـ که قبلاً شهیاد نامیده می‌شد ـ اعلام شده بود، اما در واقع تمام خیابان های تهران، محل راهپیمایی و تظاهرات مردم بود. در میدان بهارستان، میدان ژاله (شهدا) هم گروه های زیادی از مردم جمع شده بودند تا هم از دولت انقلاب حمایت کنند و هم به دیدار امام بروند. و در این میان دسته ی همافران و درجه‌داران نیروی هوایی جلوه‌ای دیگر داشت.
با رسیدن خبر حرکت دسته ی همافران، مسئولان مدرسه علوی و همراهان امام مدرسه را از همه خبرنگاران و مهمانان تخلیه کردند تا امکان شناخته شدن همافران هرچه کم تر باشد. دسته ی همافران از راه می‌رسد. آن ها با حرکت منظم و درحالی که شعار می‌دهند، وارد مدرسه می‌شوند. شعارشان چیزی جز شعار امروز همه مردم ایران نیست:
درود بر خمینی رهبر آزادگان
سلام بر بازرگان نخست‌وزیر ایران
نظامیان در حیاط مدرسه علوی با نظم و ترتیب کنار یک دیگر می‌ایستند. با ورود امام همه سلام نظامی می‌دهند و سپس شروع به خواندن سرودی می‌کنند که مضمون آن ستایش از امام و اعلام همبستگی ارتش با مردم انقلابی است. در پایان سرودشان، امام خمینی سخنرانی می‌کند. امام در سخنانش ابتدا به آن ها خوشامد می‌گوید و از حرکت شجاعانه‌شان تقدیر می‌کند. سپس در چند جمله، حرکت پرسنل نیروی هوایی را این‌گونه معرفی می‌کند:«همان‌طور که گفتید تا حالا در اطاعت طاغوت بودید، حالا به قرآن پیوسته‌اید. قرآن حافظ شماست. امیدوارم با کمک شما بتوانیم در اینجا حکومت عدل اسلامی را برقرار کنیم.»

بابک نیک طلب

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*