گفت وگوی من و آقای سعدی

نمی‌دانم شما بالاخره رفتید به باغ آقای سعدی سری بزنید یا نه؟ من پریروز آن جا بودم. به همه‌تان سلام فراوان رساند و پرسید: پس این دوستان استثنایی تو کجا هستند؟ بین خودمان باشد، من از شما کلی پیش او تعریف کرده بودم، لطفاً آبروداری کنید! بگذریم. در باغ گشتی زدیم و بعد کنار یک برکه‌ی سبز نشستیم که قورباغه‌های رنگی در آن شنا می‌کردند (گفته بودم باغ عجیبی است). من از او پرسیدم: آقای سعدی شما کدام مدرسه می‌رفتید؟
گفت: «برای چی می‌پرسی؟»
گفتم: «همین‌طوری… معلومات عمومی!»
هر دو خندیدیم. گفت: «مدرسه‌ی نظامیه.»
گفتم: «کجا می‌شه؟»
گفت: «بغداد»
فریاد زدم: «بغغغغ دااااددد! از این جا می‌رفتید بغداد!»
خندید و پرسید: «مدرسه‌ی تو کجاست؟»
گفتم: «همین کوچه پایینی.» و ادامه دادم: «شما درس رایانه هم داشتید؟»
گفت: رایانه… نه نیکو جان، آن روزها خیلی چیزها با امروز فرق می‌کرد، ما روی زمین می‌نشستیم. برق نداشتیم و با نور شمع درس می‌خواندیم. موبایل و لپ‌تاپ هم نداشتیم، ولی خب در عوض زیاد فکر می‌کردیم.»
پرسیدم: «چی شد که به فکر باغ و بوستان افتادید؟»
لبخندی زد و گفت: «خب ماجرا دارد، من همیشه در سفر بودم. روزی دلم برای شیراز خودمان و هم‌شهری‌های مهربانم تنگ شد، اما دیدم پولی برای سوغاتی خریدن ندارم. بعد می‌دانی با خودم چه فکری کردم؟»
من پاهایم را در برکه‌ی سبز گذاشته بودم و به حرف‌هایش گوش می‌دادم. قورباغه‌های طلایی و قرمز این‌طرف و آن‌طرفِ پاهایم جست و خیز می‌کردند. گفتم :نه، خودتان بگویید.
آقای سعدی برگی از درخت پشت سرمان جدا کرد و از روی آن خواند:
در اقصای عالم بگشتم بسی به سر بردم ایام با هر کسی
تمتّع به هر گوشه‌ای یافتم ز هر خرمنی خوشه‌ای یافتم
دریغ آمدم زان همه بوستان تهیدست رفتن سوی دوستان
به دل گفتم از مصر قند آورند برِ دوستان ارمغانی برند
مرا گر تهی بود از آن قند دست سخن‌های شیرین‌تر از قند هست
تو نیز ار بدی بینی‌ام در سخن به خلق جهان آفرین کار کن!
یک‌دفعه خنده‌ام گرفت و گفتم: «ببخشید، یک قورباغه پایم را قلقلک داد.»
آقای سعدی گفت: «این‌ها خیلی بازیگوشند؛ اما در عوض شب‌ها بیا ببین که چه‌طور شعرهایم را بلند بلند می‌خوانند. کمی به فکر فرورفتم، اما ادامه دادم: «پس که این‌طور… بوستان، سوغاتی برای دوستان!»
آقای سعدی خندید و در حالی‌که برگ را سر جایش می‌گذاشت گفت: «آفرین، تو هم شاعر شدی‌‌ها!»

سمیرا قاسمی

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*