تصویرگر: سمانه قاسمی

قابلمه

چه تراژدی بزرگی !
دیروز در حسرت یک آش رشته و
امروز لا به لای قراضه های سمساری
فریاد می زد
بی چاره قابلمه سیاه!
**************************
قصّه

گاهی پری قصه می شوم !
گاهی هم دیو سه سر!
و شب بعد
کبوتری که پر کشید سوی حرم
هر شب خیال می شوم
من در قصه های مادرم!

**************************

فاطمه حاجیان – ۱۵ ساله – مرکز شماره ۷ اراک

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*