نویسنده: فروغ علی شاهرودی
طراح گرافیک‌و عکاس: پروین بنی‌هارونی

در این کتاب که در هفت فصل تدوین یافته است، سخن از نیشابور به میان می‌آید. در این مجموعه با شهری بزرگ و گسترده؛ با جمعیتی بسیار؛ و انبوه دانشمندان روبه‌رو می‌شویم و لحظه‌ای بعد شهری زلزله زده که در هجوم کشتار، ترس و گریز و مبارزه قرار گرفته پیش رویمان نمایان می‌شود. در عین حال پا به کوچه پس‌کوچه‌های نیشابور امروز می‌گذاریم که پس از قرنها زنده و سربلند مانده است و زندگی در آن از پس غوغای زنگ کاروانها در کاروانسراهایش، با قیل و قال مردمش در بازارها و با بحث و گفت و گوی طالبان علم و دانشش در مدرسه‌ها همچنان جاری است.
به هر حال سخن از شهر نیشابور است با ویژگیهای گوناگون تاریخی، طبیعی، علمی، هنری، عرفانی، معنوی و …
هفت فصل کتاب که با تصویرهای بسیار زیبا و خیال‌انگیز و نثری ساده و خاطره‌گونه همراه است چنین نامگذاری شده‌اند:
ـ فصل اول دیار شکوه و درخشنگی
ـ فصل دوم دیار عشق و عرفان
ـ فصل سوم دیار هنر و معماری
ـ فصل چهارم دیار پاکی و قداست
ـ فصل پنجم دیار ادب و دانش
ـ فصل ششم دیار برکت و نیکی
ـ فصل هفتم دیار خاموشان و پایندگان
بخش کوتاه از فصل دیار عشق و عرفان را به طور گذرا می‌خوانیم.
… در حالی که غرق در شادی و گیرایی و محیط بودم، وارد آرامگاه عطار شدیم. آرامگاهی ساده و بی‌پیرایه با چهار در، در چهار سمت و گنبدی فیروزه‌ای رنگ که ارتفاعش از زمین حدود هشت متر بود. سنگِ قبر سیاه بود و بالای قبر، ستون سنگی سیاهی قرار داشت به درازی سه متر که بر آن، صلوات بر پیامبر(ص) حک شده بود. مقبره به شکل هشت گوش ساخته شده و درازای آرامگاه دارای کاشیهای منقوش به رنگهای سرمه‌ای، سفید و آبی بود. بر روی یکی از دیوارهای آن، روی سنگی، زندگینامهء عطار و مطالبی دربارهء بنا حک شده بود. روی سنگ حک شده بود: در سال ۸۹۱ هجری قمری از طرف امیرعلیشیر نوایی آرامگاهی بر تربت عطار ساخته شد که دست روزگار آن را به ویرانی کشاند. در سال ۱۳۲۷ هجری شمسی از طرف فرمانفرمای وقت خراسان بنای مزبور تعمیر و محوطهء محصوری در اطراف بقعه احداث گشت که پس از پنجاه سال ویران شد. از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۱ هجری شمسی از طرف انجمن آثار ملی نسبت به تکمیل بقعه و کاشیکاری نما، عرصه‌های خارجی و اصلاحات مختلف و توسعه محوطهء آن اقداماتی انجام گردید و آرامگاه کمال‌الملک، هنرمند فقید، که سابقاً بیرون و دور از محوطهء بقعهء عطار قرار داشت. بر اثر وسعت یافتن محوطه مزبور، در داخل آن واقع گردید و بنای زیبایی برای آن احداث شد.

بابک نیک طلب

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*