در طول قرن‌ها، دین بودایی تاثیر زیادی بر معماری، مجسمه‌سازی و نقاشی هندی‌ها گذاشت؛ اما در قرن پنجم میلادی، هندوییسم جای آن را گرفت. سرانجام مهاجمان مسلمان و ایرانی‌ها سبک‌ها و فنون جدید هنری را وارد کشور هند کردند. اشکال جدیدی از معماری مانند کاشی، گنبد و مناره به هند سرازیر شد. یکی از نمونه‌های عالی هنر اسلامی در هند، مسجد تاج‌محل است. از آن جا که در اسلام، نمایش چهره حرام است، در مساجد از طرح‌های زیبا و ظریف اسلیمی استفاده شده است.
در این کشور، موسیقی نیز اهمیت بالایی دارد و دو عدد از سازهای معروف آن سی‌تار (سازی زهی) و طبلا (سازی کوبه‌ای) است. در نمایش هندی، هر حرکتِ صورت، چرخاندن چشم، بالا انداختن یا پایین آوردن ابرو، تکان دادنِ دهان و غیره برای خود معنایی دارد. قدمت نمایش در هند به بیش از هزار سال می‌رسد. امروزه هنوز هم موضوع بسیاری از نمایش‌نامه‌های هندی، اساطیر و موضوع های تاریخی هند است.
سینمای امروز هند هم با سرعت عجیبی رو به حرکت است. تا آن جا که هر ساله تعداد فیلم‌های ساخته شده در این کشور، از تعداد فیلم‌های هر کشور دیگری پیشی می‌گیرد. جالب این جاست که این همه فیلم‌، تماشاچیان بسیاری هم دارد. از موضوع های تاریخی و مذهبی گرفته تا موضوع های اجتماعی در سینمای هند وجود دارد؛ مثلا پسری ثروتمندی که دختر فقیری را ملاقات می‌کند. دوقلوهایی که در کودکی از هم جدا می‌شوند و از قضای روزگار، یکی مجرم و دیگری پلیس شده است.
ادبیات هند هم برای خود تاریخی کهن و طولانی دارد. ادبیات کلاسیک هند به زبان سانسکریت نوشته شده است. یکی از اشکال ادبی هند، نمایش است که موضوع بیش تر آن ها داستان‌هایی تاریخی و حماسی است.
سمیرا قاسمی

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*