624

زندگی بشر، زیر قسمتی از اقیانوس هوا قرار دارد که بخشی از سیاره ی بزرگ زیبای ما را تشکیل می دهد. گازها و مواد مختلفی که زمین را احاطه کرده اند، توسط نیروی گرانش زمین نگه داری می شوند. بسیاری از دانشمندان سقف جوّ را حدود ارتفاع هزار کیلومتری از سطح دریا می دانند؛ ولی اغلب دانشمندان فیزیک و هواشناسی، حد مشخصی برای جوّ قائل نمی شوند و حد فوقانی جوّ را جایی می دانند که هوا با گازهای بسیار کمِ بینِ سیاره ای مخلوط می شوند. به هرحال بحث ما در مورد سقف جوّ نیست، زیرا در سطح هزار کیلومتری از سطح دریا، هوا آن چنان رقیق است که چگالی آن از هر نوع خلأیی که انسان به طور مصنوعی ایجاد می کند، کم تر است. قابل توجه این که فقط یک درصد از جرم جوّ در بالاتر از ارتفاع سی کیلومتری از سطح دریا وجود دارد.
برای این که فرآیندهای فیزیکی که در جوّ رخ می دهد را درک کنیم، ابتدا باید ترکیبات جوّ را بشناسیم. در این جا به بحث درباره ی عناصر تشکیل دهنده ی جوّ و توزیع آن ها در فضا می پردازیم.
جوّ از گازهایی تشکیل شده که با یک دیگر مخلوط شده اند، هرچند که در این میان ذرات جامد خیلی کوچک مانند گردوخاک و دود نیز وجود دارد و آب هم به صورت های مختلفِ بخار، جامد و مایع در آن دیده می شود. ترکیبات هوا از نظر حجمی درسطح دریا در جدول زیر نشان داده شده است. البته این جدول مربوط به مناطقی است که از شهرهای بزرگ و آتش سوزی جنگل ها دور هستند.
در حالت معمولی، گازهای جوّ، جز ازن و بخار آب به همین نسبت تا ارتفاع تقریبی هشتاد کیلومتری از سطح دریا ثابت می مانند. مقدار دی اکسید کربن هم در سطوح پایین تر تا حدی متغیر است .

سیامک نیک طلب

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>