موسیقی ایرانی، حاصل قرنها هنر ظریف و حسّاس هنرمندانی است که سوزِ دل و درد درون خود را با نوای ساز و شور آوازشان بیان کرده و آن را سینه به سینه از استادی به شاگردی و از نسلی به نسلی دیگر منتقل کرده‌اند. هر قطعه موسیقی ما، در واقع آهنگی است که ابتدا به دست هنرمندی، ساخته شده و دیگری آن را آموخته و خود به دیگران داده است. و البتّه در هر بار دست به دست شدن، ظرافتها و لطافتهای دیگری به آن اضافه شده و یا احیاناً زوائد آن زدوده گشته است تا امروز که هر قطعه از موسیقی ما، طی قرنها صیقل خورده، همچون قطعه جواهری گرانبها می‌درخشد و جان و دل و گوش دوستداران این هنر اثیری را نوازش می‌دهد.

آنچه در این قسمت به عنوان یک نمونه تقدیم شما می‌شود، قطعه‌ای است به نام «دیلمان» با صدای استاد شجریان بهمراه کمانچه رحمت‌اله بدیعی. این قطعه، گوشه‌ای است در دستگاه شور که در نواری با همین نام: دیلمان؛ در سال ۱۳۸۰ از طرف کانون پرورش فکری منتشر شده است.

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*