تصویرگر:الهه شجاعی

همیشه وقتی به چهار راه می‌رسم، حسی در درونم می‌جوشد كه با حس رفتن در یك خیابان فرق دارد.
وقتی در یك خیابان راه می‌روی یا باید همین طور بروی تا برسی به یك سه راهی‌ای یا چهار راهی‌ای؛ یا باید دور بزنی و برگردی عقب، به همان جایی كه بودی.
ولی در یك چهار راه همیشه همه‌ چیز یك طور دیگر می‌شود. سر یك چهار راه می‌توانی این‌ور یا آن‌ور بپیچی. می‌توانی همین طور بروی تا به چهار راه بعدی، یا حتی می‌توانی دور بزنی و برگردی به عقب.
من سر چهار راه‌ها دانشمند می‌شوم چون خیلی فكر می‌كنم.

حسین بكایی

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>