ماه از خود نوری ندارد و همانند زمين و سياره های ديگر و قمرهایشان، نور و انرژی خود را از خورشيد دریافت می کنند. همان طور كه ماه دور زمين می چرخد ، زمين نیز به همراه ماه، دور خورشيد می گردد؛ پس نور خورشيد از زاويه های مختلفی به ماه می تابد و چون هميشه يك طرف ماه رو به زمين است، ما هم هميشه قسمتی از ماه را كه روشن است، می بينيم و قسمت تاريك آن را اغلب نمی توانيم ببينيم.اين گردش ماه به دور زمين و انعكاس نور خورشيد از سطح ماه با زاويه های متفاوت، باعث مي شود كه هر شب ماه را به يك صورت ببينيم. زيبايي كار آن جاست كه دوره ی تكرار اين عمل حدود 29 و نیم روز طول می كشد. پس ماه قمری می تواند 29 يا 30 روزه باشد. اين دوره های منظم را در يك ماه می توان به صورت زير در آسمان مشاهده کرد.
به زمانی که خورشید، ماه و زمین در یک صفحه قرار می گیرند (یعنی زمانی که ماه به طور کامل یک گردش خود را انجام داده و می خواهد گردش دوم را به دور زمین انجام دهد) زمان مقارنه می گویند و از آن لحظه، ماه جدید آغاز می شود. اغلب در غروب روز بعد مقارنه، هلال باریکی به صورت یک کاسه که روی آن به طرف بالا يا سمت چپ است، در غرب آسمان ديده می شود.كم كم اين كاسه يا هلال نازك، در شب های بعد تبديل به نيم دايره ی توپری شده و ماه نيز در مدت زمان طولانی تری در آسمان ديده می شود.سرانجام در شب چهاردهم، نور خورشيد به طور کامل تمام سطح ماه را روشن می كند. در اين موقع شما طلوع ماه را به طور كامل از مشرق می بینید. بعد از آن، ماه كم كم از طرف ديگرش تاريك می شود، تا هنگامی كه به صورت نيم دايره ی توپری درآمده و اغلب به شكل كاسه ای درمی آيد كه برگشته است و سرانجام اين كاسه تبديل به هلال نازكی می شود. در شب های بيست و هفتم و بيست و هشتم ماه، ممكن است هلال نازك ماه را فقط در زمان طلوع آن در مشرق و آن هم در اوايل بامداد و كمی قبل از طلوع خورشيد ببينيد. يكی دو شب هم خورشيد و ماه دقيقاً در يك طرف آسمان قرار می گيرند و خورشيد طرف ديگر ماه را كه ما نمی بينيم، روشن می كند و در نتيجه ماه در آسمان ديده نخواهد شد.بدين ترتيب يك ماه از سال قمری به پايان می رسد.
پس برای شروع ماه های قمری، نیاز به رؤیت و دیدن هلال داریم که این جزئی از علم نجوم است. از زمان های قدیم نیز رؤیت هلال و محاسبات آن بخشی از علم نجوم بوده است. در دین آسمانی اسلام هم رؤیت هلال، امری مستحب است که برای شروع ماه های قمری به خصوص رمضان،شوال و ذی الحجه برای مسلمانان مورد نیاز است. تا قبل از اختراع و ساخت دوربین و تلسکوپ، رؤیت هلال مختص به دیدن با چشم بود که با ساخت و استفاده از ابزار نجومی، رؤیت هلال شکل تازه ای به خود گرفت.
سیامک نیک طلب

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>