تصویرگر: سمانه قاسمی


مداد پیری در آخرین لحظه‌های عمرش به یک مداد جوان و تازه نفس گفت: «بگذار در این لحظات پنج پند مهم به تو بدهم. هرگز آن‌ها را فراموش نکن، با رعایت آن‌ها می‌توانی بهترین مداد در تمام عمرت باشی.
اول: تو قدرت انجام خیلی از کارهای بزرگ را داری، اگر خودت را به دست فردی توانمند بسپاری.
دوم: هنگامی که تو را می‌تراشند، بارها درد شدیدی را تجربه می‌کنی؛ اما برای این که بهتر بنویسی و بکشی، لازم است.
سوم: تو می‌توانی هر اشتباهت را درست کنی.
چهارم: مهم‌ترین قسمت یک مداد، آن چیزی است که درونش قرار دارد.
و پنجم آن که: روی هر سطحی که تو را بکشند، از خود ردی به جا می‌گذاری، به شرایط اهمیت نده و به نوشتن ادامه بده.»
مداد قول داد که این پنج پند را به خاطر بسپارد و با امید به کار بستن آن‌ها به جامدادی رفت و مداد پیر را تنها گذاشت.
حالا تو خودت را جای مداد جوان بگذار. هرگز این پنج پند را فراموش نکن و به آن‌ها عمل کن. تو می‌توانی بهترین باشی اگر:
اول: تو قدرت انجام دادن کارهای بزرگ را داری، به شرطی که خودت را به دست خدا بسپاری و اجازه دهی که دیگران هنگام نیاز به کمک به تو تکیه کنند.
دوم: تو بارها و بارها هنگام مشکلات زندگی تراشیده می‌شوی، خیلی دردناک است؛ اما این رنج ها، کمک می‌کنند فردی محکم و قوی بار بیایی.
سوم: تو می‌توانی بیشتر اشتباه هایت را جبران کنی.
چهارم: مهم‌ترین قسمت وجودت، درونت است. مواظب آن باش.
و پنجم آن که: از هر سطحی که عبور کنی، رد پایت را به جا می‌گذاری. شرایط مهم نیست، باید به راهت ادامه دهی تا به هدفت برسی.

ترجمه: ویدا رامین

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>