چینی‌ها از گذشته‌های دور به انواع مختلف هنر احترام فراوان می‌گذاشتند. در آغاز، مهم‌ترین هنر آن ها كنده‌كاری روی ظرف های برنزی بود. آن ها معمولاً از این هنر برای زینت آرامگاه‌های سلطنتی‌شان استفاده می‌كردند؛ اما شاید بتوان باشكوه‌ترین هنر چینی‌ را خوش نویسی دانست كه قدمتی 2000 ساله دارد. آن ها با استفاده از قلم‌مو، روی كاغذ و یا پارچه‌ای ابریشمی می‌نوشتند. بعد از خطاطی، دومین هنر مهم چینی‌ها ، نقاشی بود. حتی امروز هم در چین، آبرنگ طرفداران بسیاری دارد. تصاویر زیبایی از كوهستان‌ها و درخت‌ها، آدم را به یاد همان منظره‌های زیبای طبیعت چین می‌اندازد. بعد از نقاشی می‌توان به هنر مجسمه سازی اشاره كرد. در قرن اول میلادی و با ورود دین بودایی از كشور هند، هنر مجسمه‌سازی در چین هم رواج یافت. به این ترتیب هنرمندانی گمنام، اما مومن و معتقد، مجسمه‌های بسیاری را برای اماكن مذهبی ساختند. به دلیل آن كه این هنرمندان اسم و رسمی نداشتند، افراد نخبه‌ی جامعه، هنر مجسمه‌سازی را هم‌ردیف دو هنر قبلی، یعنی خوش نویسی و نقاشی نمی‌دانستند. چینی‌ها در هنرهای دیگری از جمله ابریشم بافی و كاشی سازی نیز مهارت پیدا كردند و آن ها را به سایر نقاط جهان معرفی كردند. درباره‌ی هنر معماری در چین می‌توان گفت كه اگرچه در این كشور، آرامگاه‌ها و معابد زیبایی ساخته شد، اما هنر معماری هیچ‌گاه از جانب نخبه‌گان جامعه، جدی گرفته نشد. برعكس، موسیقی دارای احترام و ارزش بود، تا آن جا كه كنفیسیوس، فیلسوف نامدار چینی، موسیقی را برای حفظ نظم در جامعه بسیار مهم می‌دانسته است. در دربار چین، توانایی ِنواختن ساز و قدرت درك و تحسین موسیقی، نشان‌دهنده‌ی طبقه‌ی بالای اجتماعی بود. به موازات موسیقی‌ كلاسیك چینی، آهنگ‌های محلی و بومی در شهرهای كوچك و روستاهای این كشور هم شكل ‌گرفت. علاوه بر تمام هنرهای یاد شده، نمایش هم از اهمیت خاصی برخوردار بود تا آن جا كه 300 گونه نمایش در این كشور وجود دارد كه در آن ها موسیقی، آواز، سخن و حركات نمایشی وجود دارد.
خلاصه آن كه شاید بتوان به جرئت گفت هنر چینی، نقش مهمی در پربار كردن فرهنگ انسانی در سرتاسر جهان داشته است.

سمیرا قاسمی

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>