عکس: علی خوش جام

بارها دیده‌ام من
مرگِ پروانه‌ها را
دیده‌ام بارها من
رویشِ دانه‌ها را

من ز مرگ و تولّد
خوانده‌ام داستان‌ها
شعرهای زیادی
خوانده‌ام من از آن‌ها

مرگ پروانه‌ها گاه
مثل یك شعر ناب است
رویشِ دانه‌ها گاه
مثل رؤیا و خواب است

مرگِ زیبای یك برگ
گاه، شیرین و خوب است
گاه، امّا غم‌انگیز
مثلِ تنگ غروب است

گرچه پروانه، یك روز
می‌كند زندگانی
زندگانیش امّا
می‌شود جاودانی

زندگانی چه یك روز
زندگانی چه صد سال
خوب و شیرین و زیباست
چون كه باشی تو خوشحال!

جعفر ابراهیمی

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>