sayarat
کتاب سیارات دور
نویسنده : یان گراهام
مترجم: مجید عمیق

منظومه ی شمسی از یک ستاره به نام خورشید و مجموعه ای از سیارات و قمرهایشان و برخی اجرام دیگر که همگی دور همان ستاره ی مرکزی که این جا خورشید است، تشکیل شده است. ما روی یکی از همین سیارات که زمین نام دارد زندگی می کنیم و به همین دلیل بیش ترین شناخت و آگاهی ما از منظومه ی شمسی است که یکی از بخش های مهم دانش ستاره شناسی و نجوم است.
منظومه ی شمسی از دو بخش اصلی تشکیل شده است که بستگی به دوری و نزدیکی از خورشید دارد. بخشی به سیاره های نزدیک تر اختصاص دارد که این سیاره ها سنگی و خاکی هستند. بخش دیگر به سیاره های دور که از گاز تشکیل شده اند و سایر اجرام دورتر می پردازد.
کتاب سیارات دور، از مجموعه کاوش در فضا درباره ی این قسمت از منظومه شمسی است.
در این کتاب به مطالب متنوعی درباره ی سیاره ی مشتری و قمرهای آن، کاوش در مشتری؛ سیاره ی زحل و حلقه های آن؛ مأموریت به سوی زحل؛ اورانوس؛ نپتون، گشت زنی کامل؛ کوتوله ها و آینده بر می خوریم. در انتهای کتاب هم تقویم وقایع علم نجوم درباره ی سیارات دور، واژه نامه و فهرست اعلام وجود دارد که راهنمای خوبی برای دانش آموزان پژوهشگر است تا با شکل کتاب های علمی آشنا شوند و چگونگی و روش تحقیق را یاد بگیرند.
آخرین و جدیدترین اطلاعات درباره ی سیارات دور در بخش های مختلف کتاب آمده است؛ از جمله کاوشگر کاسینی و خارج شدن پلوتو از فهرست سیارات و کوتوله شدن آن و موتورهای یونی
صفحه های پر از تصویر و تمام رنگی از ویژگی های بارز کتاب هستند، ولی اطلاعات آن برای دانش آموزان در سال های پایان دبستان و راهنمایی مناسب است و به نظر نمی رسد برای دبیرستانی ها چندان جالب باشد. چه امروزه اطلاعات نوجوانان و جوانان بسیار بیش تر از برادرها و خواهرانشان و یا پدران و مادرانشان است. بنابراین بهتر بود مخاطبان این کتاب گروه های سنی «ج» و «د» می بود.
حال به بخش هایی از کتاب نگاه می کنیم:
نخستین سیاره ی کوتوله
تا سال 2006 میلادی پلوتو نهمین سیاره ی منظومه شمسی شمرده می شد. این سیاره در فاصله ای دورتر از نپتون قرار دارد. پلوتو کوچک ترین سیاره ی منظومه شمسی بود. در آن سال بیش تر ستاره شناسان به این نتیجه رسیدند که اگر قرار باشد پلوتو جزو سیارات منظومه شمسی محسوب شود، باید بسیاری از اجرام آسمانی هم جزو سیارات قرار گیرند. در این صورت بیش از صد و پنجاه سیاره دیگر به سیارات منظومه شمسی اضافه می شود. بنابراین در سال 2006 میلادی ستاره شناسان به اتفاق آراء تصویب کردند که پلوتو را یک سیاره کوتوله بنامند.

دور، دورتر
کاوشگرهای ویجر 1 و2 در حال خارج شدن از منظومه شمسی و سفر به سوی ستارگان هستند. تا اکنون ویجر1 دورپروازترین سفینه ای است که بیش ترین فاصله را از زمین گرفته است. تا اواسط سال 2006 میلادی این کاوشگر، پانزده میلیارد کیلومتر از زمین فاصله گرفته بود. هر دوی این کاوشگرها با سرعت بیش از بیست هزار کیلومتر در ثانیه، در فضا پیش می روند.
اگر موجودات فرازمینی متوجه یکی از کاوشگرهای ویجر شوند، یک دیسکت در درون آن ها تعبیه شده است که محتوی نقشه ای از کره زمین و انواع صداهای مختلف زمینی است.

سیامک نیک طلب

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>