عکس: مرتضی شعبان نژاد


زنبورهای عسل از شیر ِحیاط آب می نوشند.ظهر ها که رفت و آمد در حیاط کم تر می شود، زنبورها دوتا یکی سر می رسند وخودشان را به شیر آب ِتوی حیاط می چسبانند.خیلی دلم می خواهد بدانم خانه ی زنبورهاکجاست؛ اما تا به حال موفق نشده ام لانه ی آن ها را پیداکنم. مادرم می گوید، به لانه ی زنبورها می گویند:” کندو”. وقتی با مادرماجرای زنبورهای عسل وشیر آب را در میان گذاشتم، خندید. بعد از کتابی حرف زد که درباره ی زنبورهای عسل خوانده بود. او گفت، وقتی بزرگ تر شدم می توانم این کتاب را بخوانم. مادرم از “کندو”گفت و این که خانه ی پر رمز و رازی ست.شاید خیال پردازانه به نظر برسد، اما من فکر می کنم اگر بتوانم با زنبورها و یا دست کم یکی از زنبورها دوست شوم، بهتر می توانم از اسرار کندو سر در بیاورم.کسی چه می داند، شاید آن ها هم بخواهند از اسرار خانه ی ما سر در بیاورند.

مهدی مرادی

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>