lostfile_jpg_103851040
در سال های اخیر در ایران، از حدود سال 1371، رؤیت هلال به صورت جدی آغاز شد. تا پیش از آن فقط چند کار موردی تحقیقاتی و پژوهشی توسط تنی چند از استادان و کارشناسان تقویم به صورت خاص انجام شده بود. اما به جرئت می توان گفت، در زمینه ی رصد و محاسبات آن، نام استاد محمدرضا صیاد با رؤیت هلال گره خورده است. او از اولین کسانی است که شروع به جمع آوری داده های رصدی در ایران می کند و پایه گذار جریانی در رؤیت هلال می شود که امروزه در دنیا بی نظیر است و تا به حال ادامه دارد. نقطه عطف آن به دست آوردن رتبه ی اول جهانی، رؤیت جوان ترین هلال با چشم مسلح در شانزدهم شهریور 1381 در کرمان توسط سید محسن قاضی میرسعید به همراه استاد صیاد با تأیید مجامع علمی بین المللی است. تا قبل از آن رتبه ی اول جهان از آن جیمز استم آمریکایی بود که اکنون در رده ی دوم جای دارد.
برای این که با رؤیت هلال به صورت عملی نیز آشنا شوید،اصل ماجرای رؤیت جوان ترین هلال با چشم مسلح در کرمان (رجب 1423) را به نقل از خود آقای قاضی میر سعید می خوانیم:
«از ماه ها قبل،راصدان هلال های جوان خود را برای رصد این هلال مهم آماده می کردند؛زیرا به خوبی می دانستند تا چندین سال دیگر،هلالی با این مشخصات(و در عین حال رتبه آور) وجود نخواهد داشت.بدین ترتیب قرار شد گروه ها در نواحی مختلف ایران پراکنده شوند تا احتمال موفقیت نیز بیش تر شود.
من به اتفاق استاد محمدرضا صیاد و تعدادی از دوستان با تجربه، عازم کرمان شدیم و ابزار ما عبارت بود از دو دستگاه دوربین 120×20،یک دستگاه دوربین 150×40 و یک تلسکوپ هشت اینچی.محل موضع گیری گروه نیز، روستای رشک بالا از توابع شهرستان زرند بود.
لحظه ی غروب خورشید، ساعت 18 و 36 ثانیه بود و از مقارنه 11 ساعت و 20 دقیقه می گذشت. افق غربی تا نیم درجه کوه داشت که برای عملیات رصدی مانعی ایجاد نمی کرد.بالای مانع را هم حدود نیم درجه ابر پوشانده بود که آن هم خیلی نگران کننده نبود؛ اما تنها نگرانی وجود مقداری غبار در بالای افق بود که امید می رفت با باد شدیدی که می وزید از میزان آن کاسته شود.بالاخره در ساعت 18:17 احساس کردم هلال را دیده ام؛ اما بنا را بر صبر و تحمل گذاشتم و با دقت بیش تر همان جا را نشانه رفتم و برای بار دوم نیز آن را دیدم. هلال،کامل، ولی تار دیده می شد.سپس سمت و ارتفاع دوربین بار دیگر وارسی و مطمئن شدم که هلال را دیده ام.مع الوصف با دقت هرچه تمام تر رصد را ادامه دادم و برای چندین بار، آن را در حالی که سوسو می زد و غبار مانع دیدن کامل و متوالی آن بود،رؤیت کردم.شاید متجاوز از هشت بار چشمانم را باز و بسته کردم، به طوری که دیگر تردیدی در مشاهده ی هلال نداشتم و دست آخر آن را به وضوح دیدم؛ اما این بار طول کمان هلال کم تر از اولین رؤیت شده و گویی مانعی نامحسوس، کمی از سمت چپ آن را پوشانده بود.
در مجموع بهترین زمان رصد،مطابق اعلام من و ثبت استاد صیاد در رصدگاه،ساعت 18:21 تا 18:22 بود که سپس هلال پشت موانع پنهان شد.در این هنگام،11 ساعت و 41 دقیقه از سن هلال می گذشت و این زمان، بهترین زمان جهانی چه به لحاظ سن ماه و چه از نظر جدایی زاویه ای است.»
این رؤیت با تبریک و تإیید پروفسور برنارد یالوپ و تبریک جیمز استم، همراه شد و دکتر سینات از مجله ی معتبر و مشهور نیز در شماره ی فوریه ی 2004، ضمن تأیید رؤیت هلال هفتم سپتامبر 2002 به درج گزارش تفصیلی موضوع پرداخت و بدین ترتیب رتبه ی جیمز استم از آمریکا شکسته شد و رتبه ی جهانی به محسن قاضی میرسعید از ایران تعلق گرفت و افتخار بزرگی برای سرزمین ما به ارمغان آورد.
هم اکنون در سراسر نقاط ایران گروه های مختلف رصدی در اول و آخر هر ماه قمری به رصد هلال پرداخته و گزارش های خود را به مراجع معتبر رؤیت هلال ارائه می کنند. بسیاری از آن ها نیز جایگاه مناسبی در رؤیت هلال دنیا به دست آورده اند. در دو سال گذشته نیز برای رؤیت هلال های مهم، مانند ماه های شوال و رمضان گروه های مختلفی در تمام پهنه ی ایران مستقر شده و گزارش های مهمی ارائه دادند.
در حال حاضر می توان گفت یکی از پیشروترین و فعال ترین کشورها در زمینه ی رؤیت هلال در جهان، کشور عزیزمان ایران است. امید که روزی شما هم بتوانید نام ایران را در این زمینه بلندآوازه کنید.
سیامک نیک طلب

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>