دوره ی جدیدی از المپیک نوین آغاز شده است. این دوره در شهر لندن برگزار می شود. این برای سومین بار است که لندن میزبان المپیک است. دوره های قبل در سال های 1908 و 1948 میلادی در پایتخت بریتانیا برگزار شده است.
جشن المپیک از جشن‌های معروف یونانیان بوده است که بیش تر به خاطر پیروزی در جنگ یا بزرگداشت روزهای تولد و مرگ پادشاهان و بزرگان هر چهار سال یک بار برگزار می‌شد. اولین دوره ی بازی‌های المپیک، 776 سال قبل از میلاد توسط افیتوس و با آرزوی برقراری صلح در محلی به نام المپیا برگزار شد. در بازی‌های المپیک باستان، ورزشکاران در رشته‌های کشتی، مشت‌زنی، اسب‌سواری، ارابه‌رانی و دویدن با اسلحه مسابقه می‌دادند. قهرمانان المپیک، تاجی از برگ های درخت زیتون برسر می‌گذاشتند و اجازه داشتند مجسمه ی خود را در المپیا نصب کنند. بازی های المپیک باستان از سال 776 پیش از میلاد آغاز و تا سال 394 بعد از میلاد ادامه داشت و المپیک نوین از سال 1896 آغاز شد.
در بازی‌های المپیک ابتدا داوران سوگند یادمی‌کردند که مقررات را با رعایت عدالت و در نظر گرفتن انصاف و حقیقت به مرحله اجرا درآورند؛ سپس ورزشکاران سوگند یادمی‌کردند که تابع قوانین و مقررات بوده و از اصول المپیک تبعیت کنند و بعد از آن که ورزشکاران رژه می‌رفتند، بازی‌ها آغاز می‌شد. در پایان به هر یک از برندگان علاوه بر تاج گلی که بر سرشان می‌نهادند، یک شاخه نخل می‌دادند و مراسم اختتامیه با شکرگزاری و نیایش پایان می‌یافت.
در اواخر قرن نوزدهم با تلاش بارون پیر دو کوبرتن فرانسوی، مسابقات المپیک دوره ی نوین خود را آغاز کرد. در سال 1892 پس از آن که از دولت خواست تا وی را در اجرا و احیای بازی های المپیک یاری کند، برنامه و آئین‌نامه عظیمی را در این مورد به اتحادیه ورزشی پاریس ارسال کرد و بلا فاصله، خود از طرف دولت فرانسه به ریاست اتحادیه برگزیده شد. سپس برای به دست آوردن پشتیبان به کشورهای اروپایی مسافرت کرد.
در سال 1896 کنگره ی المپیک تشکیل شد و کوبرتن مورد حمایت کشورهای شرکت کننده قرارگرفت. در این کنگره قرار شد بازی ها هر چهار سال یک بار در یکی از کشورهای بزرگ برگزار شود و کمیته‌ای به نام کمیته بین‌المللی المپیک که نظارت کامل و دقیقی بر بازی ها داشته باشد، تشکیل شود. بالاخره بازی های المپیک در سال 1896 دوباره در آتن شروع شد.
زمینه ی پرچم المپیک سفید است و در اطراف آن حاشیه ندارد. وسط پرچم پنج حلقه به عنوان سمبل المپیک با پنج رنگ قرار گرفته است. رنگ حلقه‌ها از چپ به راست به ترتیب آبی، زرد، سیاه، سبز و قرمز است. پرچمی که در سال 1914 توسط پیردوکوبرتن به کنگره پاریس عرضه شد، نمونه ی قراردادی پرچم المپیک است.
پرچم و نماد المپیک مظهر اتحاد پنج قاره و تجمع قهرمانان سراسر نقاط جهان در بازی های المپیک است که بر طبق آرمان دوکوبرتن با رعایت اصل دوستی به مسابقه‌های برابر و صادقانه می‌پردازند. شعار المپیک ( سریع تر، قوی‌تر و بالاتر) بیانگر آرزوها و اهداف نهضت المپیک است.
هدف در بازی های المپیک، شرکت در مسابقات است، نه پیروزی. اساس آن بر پیروزی استوار نیست، بلکه خوب مبارزه کردن اهمیت دارد. ورزشکاران جهان برای به دست آوردن اهداف سریع تر، قوی تر و بالاتر، بدون توجه به ملیت، مذهب و نژاد پیکار می‌کنند و شعار دوکوبرتن را مبنی بر در صلح زیستن، در آرامش مبارزه کردن و به نیروی جسمانی خود صدمه نزدن؛ را سرلوحه کار خود قرار می‌دهند.
سیامک نیک طلب

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>